“அல் இமாமு வன்னஸ்” எனும் நூலின் தமிழாக்கம்

ஹஸன் (ரழி) அவர்களின் தலைமையை (இறை நியமனத்தை) மறுக்கும் வகையில் ஷீஆக்களின் வழிகளில் வந்த அறிவிப்புகள்:

ஹஸன் (ரழி) அவர்களின் நிலையைப் பொறுத்தவரை முந்தைய செய்திகளோடு சேர்த்து இறைவனால் நியமிக்கப்பட்ட, ‘நஸ்’ (இறை அறிவிப்பு) செய்யப்பட்ட ஒரு இமாமாக இருந்தும், அவர் இறைவனால் நியமிக்கப்படாத இமாமான முஆவியா இப்னு அபீ ஸுஃப்யான் அவர்களிடம் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஒப்படைத்து பைஅத் (வாக்குறுதி) செய்வதைக் காண்கிறோம்.

அபூ ஜாஃபர் அவர்களிடமிருந்து அவர்கள் அறிவிக்கும் பின்வரும் இறைவசனத்தை அவர் அறிவார்: அல்லாஹ் தபாரக்க வதஆலா கூறினான்: “இஸ்லாத்தில் இறைவனால் நியமிக்கப்படாத எந்தவொரு இமாமையும் பின்பற்றும் ஒவ்வொரு குடிமகனையும் அந்தப் பிரஜை நல்லவராகவும் இறையச்சம் உள்ளவராகவும் இருந்தபோதிலும் நிச்சயமாக நான் வேதனை செய்வேன்”.

மேலும் அபு அப்தில்லாஹ் அவர்களிடமிருந்து: (தாகூத் – வழிகேடு) என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்று குறித்துக் கூறப்படுவதாவது: “அவர்கள் இஸ்லாத்தின் ஒளியில் இருந்தார்கள். இறைவனால் நியமிக்கப்படாத அநீதியான இமாமைப் பின்பற்றியபோது, அந்தப் பின்பற்றுதலின் காரணமாக இஸ்லாத்தின் ஒளியிலிருந்து நிராகரிப்பின் இருள்களுக்கு வெளியேறினார்கள். ஆகவே அல்லாஹ் காஃபிர்களுடன் சேர்த்து அவர்களுக்கும் நரகத்தைக் கடமையாக்கினான்”.

மேலும், நாம் முன்னுரையில் குறிப்பிட்ட நன்மைகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாமை போன்ற பல செய்திகளும் உள்ளன. அதுமட்டுமின்றி, தனது தந்தை முஆவியாவிடம் கூறிய பின்வரும் கூற்றையும் ஹஸன் (ரழி) நிச்சயமாக அறிந்திருப்பார்: “நிச்சயமாக நீர் விடுவிக்கப்பட்டவர்களில் (துலஃபா) ஒருவர்; ஆட்சிக்கு வர தகுதியற்றவர்; ஆலோசனைக்கும் (ஷூரா) நீர் உரியவர் அல்ல”.

மேலும் அலி (ரழி) கூறினார்கள்: “நான் முஆவியாவை தலைவராக ஏற்க மாட்டேன்; பொதுமக்களும் அவரை கலீஃபாவாக ஏற்க மாட்டார்கள்”.

மக்கள் அனைவரும் முஆவியா பக்கம் ஒன்றுபட்ட போதிலும் அலி (ரழி) அவருடன் போரிடுவதில் உறுதியாக இருந்தார்கள். அவர்கள் அறிவிப்பதாவது: அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் தமது படையில் ஒரு சலசலப்பைக் கேட்டு: “என்ன இது?” எனக் கேட்க, மக்கள்: “முஆவியா அழிந்துவிட்டார்” என்றனர். அதற்கு அலி: “இல்லை, என் உயிர் எவன் கையில் இருக்கிறதோ அவன் மீது ஆணையாக! இந்தச் சமுதாயம் அவர் மீது ஒன்றுபடும் வரை அவர் அழியமாட்டார்” என்றார். மக்கள்: “பின் ஏன் அவருடன் போரிடுகிறீர்கள்?” எனக் கேட்க, அதற்கு அலி: “எனக்கும் அல்லாஹ்வுக்கும் இடையில் எனது நியாயத்தைச் சமர்ப்பிக்கவே (போரிடுகிறேன்)” என்றார்.

அல்லது குறைந்தபட்சம் அவரை நேருக்கு நேர் போருக்கு (முபாரஸா) அழைத்திருக்க வேண்டும்; யாராவது ஒருவர் கொல்லப்பட்டால் ஆட்சி மற்றவருக்கு உரியதாகும் சிஃப்பீன் போரின் போது அவரது தந்தை முஆவியாவுடன் செய்ததைப் போல ஹஸன் (ரழி) அவர்கள் மனிதர்களில் மிகத் தைரியமானவராக இருக்கும்போது அவருக்கு எந்தப் பயமும் இல்லை. அதுமட்டுமின்றி, அவர்கள் உரிமை கோருவது போல தான் பாதுகாக்கப்பட்டவர், மாசற்றவர் (மஃசூம்) என்பது அவருக்குத் தெரியும் போது அவர் எதற்கு அஞ்சப்போகிறார்?!

அதற்கும் முன்பே அவரது பாட்டனார் (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்: “அபூ ஸுஃப்யானின் குடும்பத்திற்கு ஆட்சிக் கலை ஹராமாக்கப்பட்டுள்ளது (தடுக்கப்பட்டுள்ளது)”.

இதனால்தான், தோழர்கள் ஹஸன் (ரழி) அவர்களைக் கண்டித்ததையும் குறை கூறியதையும் அவர்கள் (ஷீஆக்கள்) தங்களின் நூல்களில் நிரப்பி வைத்துள்ளார்கள். சுலைமான் இப்னு ஸுரத் அல்-குஸாஈ என்பவர் ஹஸன் (ரழி) அவர்களிடம் கூறுகிறார்: “கூஃபாவாசிகளில் நாற்பதாயிரம் போர் வீரர்கள் உங்களுடன் இருக்கும்போது, அவர்கள் தங்களின் வீடுகளின் வாசலில் நின்றுகொண்டு மானியம் பெற்றுக் கொண்டிருக்கும் போது, அவர்களுடன் அவர்களின் பிள்ளைகளும் பின்பற்றுபவர்களும் இருக்கும் போது, கூஃபா, பஸ்ரா மற்றும் ஹிஜாஸ்வாசிகளான உங்களது ஷீஆக்களைத் தவிர்த்து இவ்வளவு பெரிய படை உங்களிடம் இருக்கும்போது நீங்கள் முஆவியாவுக்கு பைஅத் செய்தது குறித்து நமது ஆச்சரியம் முடிவடையவில்லை”.

மற்றொருவர் ஹஸன் (ரழி) அவர்களை “முஃமின்களை அவமானப்படுத்தியவர்” என்று அழைக்கிறார். இன்னொருவர்: “முஃமின்களின் முகத்தைக் கறுத்தவரே” என்கிறார். மற்றொருவர்: “முஃமின்களின் முகங்களைக் கறுக்கடித்துவிட்டீர்கள்” என்கிறார். ஸுஃப்யான் இப்னு லைலா என்பவர் அவர்களிடம்: “முஃமின்களை அவமானப்படுத்தியவரே!” என்றும், மற்றொரு அறிவிப்பில்: “முஃமின்களின் முகங்களைக் கறுத்தவரே!” என்றும் கூறுகிறார். இந்த ஸுஃப்யான் என்பவர் அவர்களிடம் புகழப்பட்டவர்களில் ஒருவர்; ஏன், ஹஸன் (ரழி) அவர்களின் நெருங்கிய தோழர்களில் (ஹவாரிய்யீன்) ஒருவர் ஆவார்.

ஹுஜ்ர் இப்னு அதீ (ரழி) அவர்கள் அவர்களிடம் கூறுகிறார்: “அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அந்த நாளில் நீங்கள் இறந்திருக்க வேண்டும், நாங்களும் உங்களுடன் இறந்திருக்க வேண்டும்; இந்த நாளை நாங்கள் பார்த்திருக்கக் கூடாது என்று நான் விரும்புகிறேன்”.

இத்தனைக்கும் பிறகு ஹஸன் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! முஆவியா எனக்கு இவர்களை விட மேலானவர் என்றே கருதுகிறேன்”.

ஹஸன் (ரழி) அவர்களின் ‘மஃசூம்’ (பாவமற்ற நிலை/பிழையற்ற தன்மை) குறித்து நாம் விவாதிக்கப் போவதில்லை அவர் முஆவியாவுக்கு பைஅத் செய்ததன் அடிப்படையிலோ, அல்லது அவரது தோழர்களும் ஆதரவாளர்களும் அவர் ஒரு ‘மஃசூம்’ இமாம் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளாமல், அவரது செயல்கள் முஃமின்களின் முகத்தைக் கறுப்பதாக்கும் அல்லது அவர்களை அவமானப்படுத்தும் செயல் எனக் கருதியதன் அடிப்படையிலோ அல்ல; ஏனெனில் இந்த தலைப்பில் நமக்குரிய நிலையை அதன் உரிய நேரத்தில் காண்பீர்கள். ஆனால், முஆவியாவுக்கு பைஅத் செய்தபோது, தாம் அல்லாஹ்வாலோ அல்லது அவனது தூதராலோ நியமிக்கப்பட்டவர் என்று அவர் கருதவில்லை என்பதில் சந்தேகமில்லை.

அமீருல் மூமினீன் அலி (ரழி) அவர்களின் மறைவுக்குப் பிறகு மக்கள் ஹஸன் (ரழி) அவர்களிடம் பைஅத் செய்தபோது, அவர் முஆவியாவுக்கு எழுதிய கடிதத்திலிருந்து: “அமீருல் மூமினீன் அலி இப்னு அபீ தாலிப் அவர்களுக்கு மரணம் நெருங்கிய போது, எனக்குப் பின் இந்த அதிகாரத்தை என்னிடம் ஒப்படைத்தார்…”.

மேலும், முஆவியாவுக்கு எழுதிய சமாதானக் கடிதத்தில் அவர் எழுதியதாவது: “பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம். இது ஹஸன் இப்னு அலி இப்னு அபீ தாலிப், முஆவியா இப்னு அபீ ஸுஃப்யானுடன் செய்துகொண்ட சமாதான ஒப்பந்தமாகும்: அல்லாஹ்வின் வேதம், அவனது தூதரின் வழிகாட்டுதல் (ஸுன்னா) மற்றும் நேர்வழி பெற்ற கலீஃபாக்களின் (கலீஃபாக்கள் ரஷிதூன்கள்) வழிமுறை ஆகியவற்றின் படி மக்களிடையே செயல்பட வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் பேரில், முஸ்லிம்களின் ஆட்சிப் பொறுப்பை அவர் முஆவியாவிடம் ஒப்படைக்கிறார். மேலும், முஆவியா இப்னு அபீ ஸுஃப்யான் தமக்குப் பிறகு எவருக்கும் எந்த உடன்படிக்கையையும் (வாக்குறுதியையும்) செய்யக்கூடாது; மாறாக, அவருக்குப் பிறகு ஆட்சிப் பொறுப்பு முஸ்லிம்களின் ‘ஷூரா’ (ஆலோசனை) மூலம் நடக்க வேண்டும்…” .

எனவே, இந்த ஆட்சிப் பொறுப்பு ஹஸன் (ரழி) அவர்களிடம் இருந்ததை அவர் முஆவியாவிடம் ஒப்படைத்தார் என்பதையும், ஹஸன் (ரழி) அவர்களின் பார்வையில் நேர்வழி பெற்ற கலீபாக்களாக இருந்தவர்களின் வழிமுறைப்படி செயல்படுமாறு அவருக்குக் கட்டளையிட்டதையும் நீங்கள் காண்கிறீர்கள். ஆனால் அவரே தங்களின் ஷீஆக்கள் என்று உரிமை கோருவோரின் பார்வையில் அந்த கலீஃபாக்கள் ஆட்சியைக் கைப்பற்றியவர்கள் (காஸிபீன்கள்) ஆவர்! மேலும் தமக்குப் பிறகு ஆட்சியை ‘ஷூரா’ (ஆலோசனை) மூலம் ஆக்குமாறு அவர் கட்டளையிடுகிறார் இதன் மூலம் இந்த நூலின் ஆரம்பத்திலிருந்து நாம் குறிப்பிட்ட அனைத்தும் வீழ்கின்றன.

இந்த ஆட்சிப் பொறுப்பு அவர் கைக்கு வந்தது அல்லாஹ்விடமிருந்தோ அல்லது அவனது தூதரிடமிருந்தோ வந்த ‘நஸ்’ (நியமனம்) மூலம் அல்ல என்பதை, அவர் தனது தோழர்களிடம் கூறிய பின்வரும் கூற்று உறுதிப்படுத்துகிறது: “நானும் முஆவியாவும் கருத்து வேறுபாடு கொள்ளும் இந்த ஆட்சிப் பொறுப்பு, ஒரு மனிதரின் உரிமையாக இருந்தால், அவர் என்னை விட அதற்கு மிகவும் தகுதியானவர். அல்லது அது எனக்குரிய உரிமையாக இருந்தால், அதை நான் விட்டுக்கொடுத்துவிட்டேன்”.

முஆவியாவுக்கு ஹஸன் செய்த பைஅத்தும், அவரது தோழர்கள் பலர் அதை மறுத்ததும், ஷீஆக்களில் ஒரு குழுவினர் ‘இமாமத்’ கோட்பாட்டிலிருந்து விலகி பொதுமக்களின் நிலைக்குத் திரும்பியதும்: ஹஸன் (ரழி) அவர்களின் இந்த நிலைப்பாட்டின் காரணமாக, அவரது தோழர்களில் ஒரு குழுவினர் அவரது ‘இமாமத்’ கோட்பாட்டிலிருந்து விலகி, பொதுமக்களின் (அஹ்லுஸ் ஸுன்னா) நிலைக்குத் திரும்பினர்.

அதற்கும் முன்பாக, தமக்குப் பின்வருபவர் இறந்துவிடுவார் அல்லது கொல்லப்படுவார் என்ற அனுமானத்தின் விவகாரம் இங்கேயும் மீண்டும் வருவதை நாம் காண்கிறோம் (அல்லது அவர்கள் நமக்குக் காட்டுகிறார்கள்). சிஃப்பீன் போரில் அவரது தந்தை (அலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: “அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! எனது தெளிவான வழியில் நான் தொடர்ந்து செல்வதைத் தடுத்தது எதுவுமில்லை இவர்கள் இருவரும் (ஹஸனையும் ஹுசைனையும் சுட்டிக்காட்டி) கொல்லப்பட்டு, அல்லாஹ்வின் தூதரின் பரம்பரையும் சந்ததியும் அவரது சமுதாயத்திலிருந்து துண்டிக்கப்பட்டுவிடுமோ என்ற பயத்தைத் தவிர”.

மேலும் அவரது மரண சாசனத்தில் (வஸிய்யத்) இந்த விஷயம் மீண்டும் வருகிறது. அவர் கூறுகிறார்: “ஹஸனுக்கு ஏதேனும் அசம்பாவிதம் நடந்து, ஹுசைன் உயிரோடு இருந்தால், அந்த ஆட்சிப் பொறுப்பு (மற்றொரு அறிவிப்பில்: அவருக்குப் பிறகு யார் பொறுப்பை ஏற்கிறாரோ அவரிடம்) ஹுசைன் இப்னு அலியிடம் சேரும்

வஸிய்யத் பற்றிய செய்தியைக் குறிப்பிடுகையில், அலீ இப்னு அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் தங்களது பன்னிரண்டு ஆண் மக்களையும் ஒன்று திரட்டி, அவர்களிடம்: “யஃகூப் (அலை) தனது பன்னிரண்டு ஆண் மக்களையும் ஒன்று திரட்டி, ‘நான் யூஸுஃபுக்கு வஸிய்யத் (பிரதிநிதித்துவம்) செய்கிறேன்; ஆகவே அவருக்குச் செவிசாயுங்கள், கீழ்ப்படியுங்கள்’ என்று கூறிய வழிமுறையை (ஸுன்னத்) என் விஷயத்திலும் ஏற்படுத்த அல்லாஹ் விரும்பினான். ஆகவே நான் ஹஸனுக்கும் ஹுசைனுக்கும் வஸிய்யத் செய்கிறேன்; அவ்விருவருக்கும் செவிசாயுங்கள், கீழ்ப்படியுங்கள்” என்று கூறியதாக அல்-பாகிர் அவர்களிடமிருந்து அவர்கள் (ஷீஆக்கள்) அறிவிக்கிறார்கள். அப்போது அவரது மகன் அப்துல்லாஹ்: “முஹம்மத் இப்னு அலியையும் (இப்னு அல்-ஹனஃபிய்யா) விட்டுவிட்டா?” எனக் கேட்க, அலீ (ரழி) அவர்கள்: “நான் உயிரோடு இருக்கும்போதே என் எதிரிலேயே பேச உனக்கு இவ்வளவு தைரியமா?” எனக் கடிந்துகொண்டார்.

இதோ கலீஃபா, அமைச்சர், ‘யவ்முத் தார்’ மற்றும் ‘கதீர் குர்ம்’ நிகழ்வுகளின் கதாநாயகரான அலீ (ரழி) அவர்களின் மகனே தனது தந்தையை எதிர்த்துப் பேசுகிறார்; அதனால் தந்தையின் கோபத்திற்கும் ஆளாகிறார்! இவர்கள் தான் படைப்புகளுக்கு மில்லியன் கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அல்லாஹ்வால் இமாம்களாக ‘நஸ்’ (நியமனம்) செய்யப்பட்டவர்கள் என்ற செய்தியை அவர் முற்றிலும் மறந்துவிட்டார். “வீட்டின் நிலவரம் வீட்டிலுள்ளவருக்குத்தான் நன்கு தெரியும்” என்று பழமொழி கூறுவர். அலீ (ரழி) அவர்கள் ஏற்கனவே தெளிவுபடுத்தப்பட்ட ஒரு விஷயத்தை மீண்டும் வஸிய்யத் செய்ததில் அனைத்து முந்தைய அறிவிப்புகளின்படி அது ஏற்கனவே முடிவடைந்த ஒன்றாக இருந்தும் இந்த குழப்பம் ஏற்பட்டதால், நாம் அவருக்கு ஒருவேளை விலக்கு அளிக்கலாம். அதேபோல் எஞ்சிய பதினொரு பிள்ளைகளும், முக்கியமாக பேரன்களான ஹஸன், ஹுசைன் (ரழி) இருவரும்கூட மெளனமாக இருந்தனர்.

ஏன் அவருக்கு நாம் விலக்கு அளிக்கக்கூடாது? ஏனெனில், அப்துல்லாஹ் தன் தந்தையிடம் யாருக்காக வாதிட்டாரோ அந்த ஹஸன் (ரழி) அவர்களே, தமக்குப் பின்வரும் இமாம்களைப் பற்றித் தன் பாட்டனார் (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்டதாக அவர்கள் கூறுகிறார்களே!

எது எப்படியோ, இந்த அறிவிப்பு மிகவும் பிற்காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட ஒன்று என்பது தெளிவாகிறது; எனவே சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

page 08